Skip to main content

ഇനിവന്നീടുകവേണ്ടയെന്‍ പ്രിയതമേ...

ഇനിവന്നീടുക വേണ്ടയെന്‍ പ്രിയതമേ
വരാതിരുന്നിട്ടുമിത്ര നാളും..

നിന്നുടെയോര്‍മ്മയില്‍ നുരയുമെന്നോര്‍മ്മകള്‍
നിദ്രയെ കാര്‍ന്നങ്ങു തിന്നിതല്ലോ..
നിനക്കങ്ങുവേണ്ടി മിടിച്ചയീ ഹൃദയവും
മിടിക്കാന്‍ മടിപ്പേറി നില്പ്പതല്ലോ..

പുകമൂട്ടിക്കെട്ടിയ ശ്വാസകോശങ്ങള്‍ക്കു
പറയാനൊരാശ്വാസവാക്കതില്ലാ..
സ്നേഹം ലഭിക്കാതെ വാടിയെന്‍കരളിനും,
കുളിരേകാനായിനിയാവതില്ലാ...

ഇനിവന്നീടുക വേണ്ടയെന്‍ പ്രിയതമേ
വരാതിരുന്നിട്ടുമിത്ര നാളും..

മരുന്നില്‍മയങ്ങിയ നാഡീകോശങ്ങളും
മദ്യം ദ്രവിപ്പിച്ച വന്‍കുടലും,
പ്രമേഹം പടവെട്ടുമുടലിന്നിടങ്ങളും
സമനില തെറ്റിയ മാനസവും.

അന്നുനീ യാത്രമൊഴിഞ്ഞങ്ങുപോകുമ്പോള്‍
കണ്ണിലേക്കൊന്നുഞാന്‍ നോക്കിയില്ലാ..
കഥകള്‍പ്പറയും നിന്‍കണ്ണുകളെങ്ങാനും
തിരികേവരില്ലെന്ന് ചൊല്ലീടിലോ?..

ഇനിവന്നീടുക വേണ്ടയെന്‍ പ്രിയതമേ
വരാതിരുന്നിട്ടുമിത്ര നാളും..

നിനക്കായി കാത്തകനവുകളൊക്കെയും
വിരഹക്കൊടുങ്കാറ്റില്‍ പാറിപ്പോയി.
നിനക്കായെന്‍ ഹൃദയത്തില്‍ സൂക്ഷിച്ച മണ്ണതും
കണ്ണുനീര്‍പ്പുഴയിലൊലിച്ചുപോയി ..

എനിക്കായ് കാത്തതായൊന്നുമേയില്ലയീ
ജിവിതം പുഷ്പിച്ച പാതകളില്‍...
പങ്കുവെച്ചങ്ങു കൊടുക്കുക മാത്രമെന്‍,
ജീവിത സായൂജ്യമായിരുന്നു.

ഇനിവന്നീടുക വേണ്ടയെന്‍ പ്രിയതമേ
വരാതിരുന്നിട്ടുമിത്ര നാളും..

തരാന്‍ നിനക്കായിട്ടൊന്നുമേയില്ലിനി
പൂവുകള്‍പൂക്കാത്തീ താഴ്വരയില്‍.
ഓര്‍മ്മകള്‍പോലും പിണങ്ങിനിന്നീടുന്ന
ചുടുകാറ്റലഞ്ഞീടും മാനസത്തില്‍,

മോഹങ്ങളൊക്കെയും പടുതിരികത്തി-
യമര്‍ന്ന ചുടുകാട്ടിലേകനായി,
മരണത്തിന്‍ മണിയടിനാദങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുവാന്‍
കാതോര്‍ത്തിരിക്കയാണെന്നോമലേ...

ഇനിവന്നീടുക വേണ്ടയെന്‍ പ്രിയതമേ
വരാതിരുന്നിട്ടുമിത്ര നാളും..
ഇനിവന്നീടുക വേണ്ടയെന്‍ ജീവനേ..
വരാ..തിരുന്നിട്ടും... ഇത്രനാളും.....

- ജോയ് ഗുരുവായൂര്‍

Comments

Popular posts from this blog

സന്ധ്യയുടെ കാമുകന്‍

അകലേ, മൊട്ടക്കുന്നുകളില്‍ അവിടവിടെയായി നിലകൊണ്ട കാറ്റാടിമരങ്ങളുടെ ചില്ലകള്‍, കലിതുള്ളുംഭൂതങ്ങളെപ്പോലെ കാറ്റിലുലയുന്നത് അലസമായിവീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് സന്ധ്യ, തന്‍റെ കൊച്ചുകുടിലിന്റെ ഉമ്മറത്തിണ്ണയിലെരിയുന്ന ദീപത്തിന്‍റെ ഇത്തിരിവെട്ടത്തില്‍ ഇരുന്നു. കുന്നിറങ്ങി, അനസ്യൂതം പ്രവഹിക്കുന്ന മന്ദമാരുതന്‍, പ്രകാശത്തിനു വലയംവെക്കുന്ന ചെറുപ്രാണികള്‍ നിയന്ത്രണംവിട്ട് നാളത്തിനിരയാകുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ഗന്ധത്തെ, എരിയുന്ന എണ്ണയുടേതുമായി ലയിപ്പിച്ച്, ഒരു പുതിയഗന്ധം സൃഷ്ടിച്ചു. അവളുടെ, വിടര്‍ത്തിയിട്ട, ഈറനണിഞ്ഞ കാര്‍ക്കൂന്തലില്‍കുരുങ്ങിയ ചില പേരറിയാപ്രാണികള്‍ രക്ഷപ്പെടാനായി അശ്രാന്തപരിശ്രമം നടത്തി. ‍ ഇരതേടിവലഞ്ഞ് ഉമ്മറത്തിന്‍റെ ഇരുണ്ടൊരു മൂലയിരുന്ന കരിമ്പൂച്ചയുടെ ആര്‍ത്തിക്കണ്ണുകള്‍ അവളുടെ മനസ്സില്‍ ഭീതിയുടെ വിത്തുകള്‍പാകി. കാമുകനുവേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഉത്സുകതയും ജിജ്ഞാസയുംമൂലം അവളുടെ മനോഹരനയനങ്ങള്‍ പനിനീര്‍ദളങ്ങളിലെ മഞ്ഞുതുള്ളിപോലെ തിളങ്ങി. കുന്നിന്‍ചരുവിലെ ശ്രീകോവിലില്‍നിന്നൊഴുകിയ സന്ധ്യാവന്ദനശീലുകള്‍ അവസാനഘട്ടത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു. തിണ്ണയിലിരുന്ന ദീപം അരണ്ടരണ്ടൊടുവില്‍ കരിന്തിരികത്തി. വി...

ചെമ്പരത്തി

പ്രണയഭാവങ്ങളാവോളമവളുടെ ചൊടിയിണകളിൽ കുങ്കുമംപൂശവേ, നടവഴിയിലൂടന്നു മന്ദമായ് പാറിയാ മധുനുകരുവാ,നാർത്തിപൂണ്ടെന്മനം .. പതിയേവന്നൊരാ കാറ്റിലാമോദത്താൽ ചിരിപകർന്നു നീയെന്നെ വിളിച്ചതും പിച്ചിപ്പൂക്കളിൽ സ്വയംമറന്നിടാതന്നുഞാൻ നിൻപ്രണയത്തിലണയാൻകൊതിച്ചതും .. കൃഷ്ണവർണ്ണമാമെന്മുഖം നിന്നുടെ മൃദുകരാംഗുലി ലാളനമേല്ക്കവേ ഹൃദയസിരകളിലൂറുമാ,സ്നേഹത്തെ മുഴുവനായന്നു നീയെനിക്കേകിയോ?... ഉഴലുമെന്നുടെ ഹൃത്തിനൊരായിരം സ്നേഹചുംബനം നീട്ടി, നീ നില്ക്കവേ .. ജന്മാന്തരങ്ങൾ തന്നത്ഭുതവീഥിയിൽ പാടേമറന്നു നാം വാരിപ്പുണർന്നുവോ? വന്നൊരാ പേമാരിതൻ തള്ളലിൽ ആകെ നനഞ്ഞുനാമൊന്നിച്ചുനീങ്ങവേ .. പിരിയുകില്ലിനി നാമൊരുനാളിലും എന്നനിൻവാക്കും പാഴ്വാക്കായിതോ?... ദിനം കറുപ്പിച്ചെത്തിച്ചേര്‍ന്നൊരാ ആകസ്മികമാം ചിന്തകളിലുരുവാം  നീരസംനുരഞ്ഞ നിന്‍മനസ്സിലെൻ ഹൃദയം വെറുമൊരു ചെമ്പരത്തിയോ?!! - ജോയ്  ഗുരുവായൂർ

സഹപാഠി

ക്ഷീണിച്ചവശയായ എന്റെ മുഖത്തേക്കുറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ട്, ഓർമ്മവിളക്കിനു തിരിതെളിച്ചെന്നപോലെ തിണ്ണയിലവനിരുന്നു. പുതിയ ആകാശവും ഭൂമിയും പാട്ടത്തിനെടുത്ത്, നാട്ടിൽനിന്നൊരിക്കലെങ്ങോ പറന്നുപോയിരുന്നവനായിരുന്നു. മാറാലപിടിച്ച മനസ്സിന്റെ കോണിൽ ക്ലാവുപിടിച്ചുകിടന്ന, പഴയൊരോട്ടുവിളക്കെടുത്തു ഞാൻ പതിയെ തുടച്ചുനോക്കി. സൂര്യനുചുറ്റും കറങ്ങുന്ന ഗ്രഹങ്ങളെപ്പോലെ, കാമ്പസിലെ, ലേഡീസ് വെയ്റ്റിംറ്റിംഗ്ഷെഡിനു വലംവെച്ചിരുന്ന യാനങ്ങളിലൊരുവൻ. ഉന്മാദംതുടിക്കും ഞാവൽപ്പഴമിഴികളാൽ പ്രണയലേഖനം രചിച്ച്, കുമാരിമാരുടെ പുസ്തകത്താളുകൾക്കിടയിൽ തിരുകിവെച്ചിരുന്നവൻ. നാവിൻതുമ്പത്തു തത്തിക്കളിച്ചപേര് പുറത്തേക്കൊഴുകാൻ മടിച്ചുനിന്നു. നാക്കെങ്ങാനും പിഴച്ചുപോയാലാ മനസ്സു വേദനിച്ചെങ്കിലോ? "വിദ്യയെന്നെ മറന്നുകാണും, കാലമൊത്തിരി കടന്നുപോയില്ലേ?.." തികട്ടിവന്ന അപകർഷബോധം ഉള്ളിലടക്കി, ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. ആയിരമായിരം ഇൻക്വിലാബുവിളികൾ എന്നോ സതിയനുഷ്ഠിച്ചയാ നാക്കിലെ, കമ്പനങ്ങൾക്ക് പഴയ ചൂടുംചുറുക്കും മാസ്മരികവീര്യവുമില്ല. പ്ലാസ്റ്റിക്സഞ്ചിയിൽനിന്നൊരു പൊതിയെടുത്ത്, ചോദ്യചിഹ്നങ്ങളെപ്പോലെ ഉമ്മറത്തുനിന്നിരുന്ന, കുട്ടികൾക്കവൻ കൊടുത്തു. അച്ഛനെങ്ങാന...